Aυτό που έχει σημασία δεν είναι η επίπεδη κοιλιά, αλλά το χαμόγελο και η αυτοπεποίθηση που καθρεφτίζεται στο πρόσωπό μας.
Aυτό που έχει σημασία δεν είναι η επίπεδη κοιλιά, αλλά το χαμόγελο και η αυτοπεποίθηση που καθρεφτίζεται στο πρόσωπό μας.
Από το «μαμά αγκαλιά» μέχρι το «μαμά άσε με», είναι μία δεκαετία δρόμος!
Δύο πράγματα δεν ξεχνιούνται ποτέ: η ημέρα που έγινες μαμά και η πρώτη φορά που το παιδί σου σε…κοψοχόλιασε μέχρι θανάτου!
Πιστεύω ότι ο σύζυγός μου είναι ευθυνόφοβος. Πώς να το διαχειριστώ;
Όταν οι μαμάδες φωνάζουμε από κούραση ή απόγνωση, τα παιδιά νιώθουν μικρά και φοβισμένα…
«Με τον σύζυγό μου δεν θεωρούμε απαραίτητο να κοιμούνται τα παιδιά στο δωμάτιό μας, απλά δεν μας πειράζει!»
Ποιο παιδί πάει εύκολα για ύπνο; Σχεδόν, κανένα! Όταν όμως αναγκάζεσαι να φωνάζεις για να συνεργαστεί, νιώθεις ότι ως μαμά είσαι «λίγη».
Δεν είναι κακό, ούτε ντροπή να καταρρέεις κάτω από ένα μεγάλο συναισθηματικό βάρος. Το αντίθετο: είναι υγιές και σου δίνει την ευκαιρία να ξαποστάσεις και να σκεφτείς.
Ο γιος μου είναι 9 χρονών και ζηλεύει τον γάτο μας. Τον κοροϊδεύει και παραπονιέται όταν του κάνω χάδια. Πώς να διαχειριστώ την όλη κατάσταση;
«Πόσο έχεις αλλάξει! Είμαι σίγουρη ότι θα μου λείψεις καθώς μεγαλώνεις, αλλά σε καμαρώνω τόσο πολύ που μόνο περήφανη μπορεί να είμαι.»