Με εμπειρία χρόνων σε οικογένειες και μέσα από τη ματιά της παιδοψυχολογίας, υπάρχουν κάποια μυστικά που δεν κάνουν τη ζωή τέλεια. Την κάνουν όμως βιώσιμη. Και αυτό είναι αρκετό.
Αποδέξου ότι δεν θα προλαβαίνεις τα πάντα
Το πρώτο και πιο βασικό βήμα είναι η αποδοχή. Το σπίτι με πολλά παιδιά δεν λειτουργεί με checklists και τέλεια προγράμματα. Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα για να είσαι καλή μαμά ή μπαμπάς. Χρειάζεται να είσαι παρών. Κάποιες μέρες θα προλάβεις μόνο τα βασικά. Και αυτό είναι εντάξει.
Η ενοχή είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των γονιών σε πολυμελείς οικογένειες.
Κανόνες λίγοι και ξεκάθαροι
Όσο περισσότερα τα παιδιά, τόσο λιγότεροι πρέπει να είναι οι κανόνες. Όχι γιατί δεν χρειάζονται όρια, αλλά γιατί χρειάζονται όρια που να θυμούνται όλοι. Τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια όταν ξέρουν τι ισχύει. Τρεις τέσσερις βασικοί κανόνες αρκούν για να κρατήσουν μια στοιχειώδη ισορροπία.
Όταν οι κανόνες αλλάζουν συνεχώς, δημιουργείται σύγχυση και περισσότερες συγκρούσεις.
Μην προσπαθείς να είσαι δίκαιος, προσπάθησε να είσαι δίκαια παρών
Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια είναι το αίσθημα αδικίας. Ποιος πήρε περισσότερη προσοχή. Ποιος αδικήθηκε. Ποιος περιμένει. Η ισότητα δεν σημαίνει το ίδιο για όλους. Σημαίνει αυτό που χρειάζεται ο καθένας τη δεδομένη στιγμή.
Κάθε παιδί έχει διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικό τρόπο να ζητά αγάπη.
Η φασαρία δεν είναι αποτυχία
Τα σπίτια με πολλά παιδιά δεν είναι ήσυχα. Και δεν χρειάζεται να είναι. Η φασαρία είναι ένδειξη ζωής, όχι κακής ανατροφής. Το ζητούμενο δεν είναι η σιωπή, αλλά τα όρια στη βία και την προσβολή.
Μάθε στα παιδιά να εκφράζονται χωρίς να πληγώνουν. Όχι να μην εκφράζονται.
Βρες μικρές στιγμές με το κάθε παιδί
Δεν χρειάζονται ώρες. Χρειάζονται στιγμές. Πέντε λεπτά στο κρεβάτι. Δέκα λεπτά στην κουζίνα. Ένα βλέμμα που λέει σε βλέπω. Τα παιδιά δεν μετρούν τον χρόνο όπως οι ενήλικες. Μετρούν την ποιότητα.
Αυτές οι μικρές στιγμές χτίζουν δεσμό και μειώνουν τις εκρήξεις ζήλιας.
Μην περιμένεις να συνεργαστούν πάντα
Η αλήθεια είναι απλή. Δεν θα συνεργάζονται πάντα. Θα μαλώνουν. Θα ανταγωνίζονται. Θα ζηλεύουν. Η σύγκρουση είναι μέρος της ανάπτυξης. Ο ρόλος του γονιού δεν είναι να την εξαφανίσει, αλλά να τη διαχειριστεί.
Μέσα από τις συγκρούσεις τα παιδιά μαθαίνουν όρια, διαπραγμάτευση και ενσυναίσθηση.
Φρόντισε τον εαυτό σου χωρίς ενοχές
Δεν μπορείς να αντέξεις τα πάντα αν δεν αντέχεις εσύ. Η εξάντληση δεν είναι παράσημο. Ένας γονιός που φροντίζει τον εαυτό του αντέχει περισσότερο και θυμώνει λιγότερο. Αυτό είναι δώρο και για τα παιδιά.
Ακόμα και λίγα λεπτά σιωπής έχουν αξία.
Μάθε να ζητάς βοήθεια
Καμία οικογένεια με πολλά παιδιά δεν λειτουργεί μόνη της. Κανείς δεν τα καταφέρνει μόνος του. Η βοήθεια δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγική επιβίωσης. Από συγγενείς, φίλους ή επαγγελματίες.
Το χωριό που μεγαλώνει ένα παιδί δεν είναι μύθος. Είναι ανάγκη.
Χτίσε ρουτίνες που αντέχουν στο χάος
Οι ρουτίνες δεν είναι φυλακή. Είναι σωσίβιο. Ύπνος, φαγητό, βασικές ώρες μέσα στη μέρα. Οι σταθερές βοηθούν τα παιδιά να ηρεμούν ακόμα κι όταν όλα γύρω τους είναι έντονα.
Δεν χρειάζεται τελειότητα. Χρειάζεται επανάληψη.
Θυμήσου γιατί το κάνεις
Στις δύσκολες μέρες, που όλα μοιάζουν βουνό, θυμήσου το γιατί. Τις αγκαλιές. Τα γέλια. Τις στιγμές που όλα κουμπώνουν για λίγο. Το σπίτι με πολλά παιδιά είναι απαιτητικό, αλλά είναι και βαθιά ανθρώπινο. Γεμάτο σχέσεις, δεσμούς και ιστορίες που γράφονται καθημερινά.
Και κάποια μέρα, μέσα στη σιωπή που θα έρθει, θα σου λείψει ο θόρυβος.
