Τι θα κάναμε χωρίς τις γιαγιάδες μας; Αφού είναι σκέτος θησαυρός!
Η σχέση παιδιού και γιαγιάς είναι από τις πιο τρυφερές και αυθεντικές που υπάρχουν μέσα στην οικογένεια
Δεν γίνεται μια ζωή οι γιαγιάδες να είναι... στις υπηρεσίες μας!
Τους χρειάζεσαι και αυτό είναι αλήθεια, αλλά η συνεχής παρέμβαση μπορεί να σε εξαντλήσει ψυχικά
Οι γιαγιάδες ξαναγίνονται για λίγο παιδιά και το χαίρονται με την ψυχή τους!
Του παιδιού μας το παιδί, είναι δυο φορές παιδί μας!
Έπρεπε να μάθει τους πραγματικούς του γονείς από την αρχή, ενώ για 3 χρόνια είχε ως «γονείς» του τον παππού και τη γιαγιά
Υπάρχουν στιγμές που η σχέση με τους παππούδες, τόσο σημαντική και πολύτιμη, μπορεί να δοκιμαστεί.
Όσο αργότερα γινόμαστε γονείς, τόσο αργότερα γίνονται οι δικοί μας γονείς παππούδες. Και αυτή η μικρή χρονική μετατόπιση έχει μεγάλες συνέπειες.
Η διατροφή δεν είναι ούτε προαιρετική ούτε χάρη προς τη μαμά. Είναι υποχρέωση.
.jpg)