Με τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς...
.jpg)
Προσωπικές μαρτυρίες
Νόμιζα ότι το πρώτο καλοκαίρι με το νεογέννητό μου θα ήταν σαν διαφήμιση από κρέμα για μωρά. Και μετά… ήρθε η πραγματικότητα.
Η αγάπη δεν διαλύει, χτίζει!
Δεν πονάει, γιατρεύει!
Δεν πιέζει, δίνει χρόνο!
Κάποτε νόμιζα πως η ευτυχία μου θα κρυβόταν πίσω από μια επιτυχημένη καριέρα και το "μπράβο" από τους άλλους... Μέχρι που ήρθε η μητρότητα!
Δεν υπάρχει αχάριστος που δεν είναι και εγωιστής, και δεν υπάρχει εγωιστής που να μην κατακρίνει και τον διπλανό του…
«Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς σταμάτησα να είμαι παιδί. Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη μέρα, μια ημερομηνία που να γράφτηκε στο ημερολόγιο. Αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την αίσθηση...»
Πόσοι και πόσοι πήραν μηδέν στις Πανελλήνιες και άριστα στη ζωή... Μην το βάζετε κάτω ΠΟΤΕ!
Και να σου λένε κι από πάνω «σιγά, τι έκανες όλη μέρα και κουράστηκες;»...
Ερωτεύτηκαν όταν ήταν παιδιά, πέρασαν μαζί μια ολόκληρη ζωή και, τώρα που την έχασε, της πηγαίνει κάθε μέρα γιασεμιά στο μνήμα
«Κι όσο κι αν αγαπώ τις Κυκλάδες, έτσι όπως πάνε τα πράγματα, ας τις χαίρονται όσοι μπορούν. Εγώ, σαν μάνα, θα διαλέξω το χαμόγελο των παιδιών μου, και την ηρεμία μου!»
