Προσωπικές μαρτυρίες

Τελικά, από τύχη ζούμε σε αυτή τη χώρα;

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιόμαστε αν η καθημερινότητά μας κρέμεται από μια λεπτή κλωστή, από λάθη που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά.

«Τα μονιασμένα αδέρφια είναι πιο δυνατά κι από τα τείχη μιας πόλης!»

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από το να βλέπεις τα παιδιά σου πάντα αγαπημένα και ενωμένα 

«Εδώ μέσα είναι τα πραγματικά προβλήματα. Όλα τα υπόλοιπα είναι προβληματισμοί»

Μέσα στα παιδικά νοσοκομεία, εκεί όπου ο χρόνος μετρά διαφορετικά, καταλαβαίνεις τι πάει να πει πραγματικό πρόβλημα...

«Όταν το παιδί σου κλείσει τα 2, παίρνεις μια γεύση από τον ενήλικα που θα γίνει»

Τα 2 είναι η στιγμή που παύει να είναι μωρό και αρχίζει να ξεδιπλώνει την προσωπικότητά του!

«Νιώθω ευγνώμων που ζει η μαμά μου και μπορώ να την καλώ 10 φορές τη μέρα...»

Στη μαμά σου λες πράγματα που κανείς άλλος δεν θα νοιαζόταν να ακούσει. Μόνο εκείνη.

«Όταν πληγώνεις ανθρώπους με καλή καρδιά...»

Θα παραμείνουν ευγενικοί και συμπονετικοί, αλλά δεν θα σε κοιτάξουν ποτέ ξανά με τον ίδιο τρόπο...

Φωτιά στο Μάτι: «η γιαγιά μου πέθανε στο νερό, αλλά εγώ έπρεπε να κολυμπήσω για να ζήσω»

Μια ακόμα τραγωδία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ... Αύριο είναι η αγόρευση της εισαγγελέως για τους 21 κατηγορούμενους της υπόθεσης

Μαμά ενός πρόωρου μωρού: όταν δεν ξέρεις αν το μωράκι σου θα ζήσει η θα πεθάνει…

«Καθόμουν σε μια άβολη καρέκλα, δίπλα σε μια θερμοκοιτίδα, κοιτάζοντας το πιο μικροσκοπικό μωρό που είχα δει ποτέ.Καθόμουν σε μια άβολη καρέκλα, δίπλα σε μια θερμοκοιτίδα, κοιτάζοντας το πιο μικροσκοπικό μωρό που είχα δει ποτέ...»

«Όταν η επιλόχεια κατάθλιψη μου χτύπησε την πόρτα»: μια μαμά εξομολογείται

Κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για το μαύρο σύννεφο που ήρθε και κάθισε πάνω από το κεφάλι μου...

Απόρρητο
v