Προσωπικές μαρτυρίες

«Δεν μετάνιωσα που δεν έκανα καριέρα - επέλεξα να είμαι εκεί για τα πρώτα βήματα των παιδιών μου»

«Επέλεξα να είμαι εκεί στα πρώτα βήματα των παιδιών μου. Στις πρώτες τους λεξούλες. Στους πυρετούς τα ξημερώματα, στις πρώτες μέρες του σχολείου»

Σε όλα τα παιδιά που δίνουν εξετάσεις: ΔΕΝ είστε ο βαθμός που θα σας βάλουν!

Παιδί μου, δεν είσαι το 12, το 19, ή το 5 που έγραψες. Δεν είσαι το «πέρασες» ή το «δεν τα κατάφερες». Είσαι οι αξίες σου, η καλοσύνη σου, το πείσμα σου...

«Είχα τον πρώτο μου οργασμό στα 66 μου χρόνια, αφού είχα μείνει χήρα»

Η μαρτυρία μιας γυναίκας επιβεβαιώνει ότι ποτέ δεν είναι αργά για τίποτα – ακόμα και για να απολαύσεις το καλύτερο σεξ της ζωής σου μετά την εμμηνόπαυση!

«Τις μεγαλύτερες ενοχές, μας τις δημιουργεί η οικογένειά μας, οι δικοί μας άνθρωποι...»

Κι όμως, τα περισσότερα «κατηγορώ» τα ακούμε από εκείνους που μας αγαπούν...

«Με ρωτούν τι δουλειά κάνω και απαντάω περήφανα ότι είμαι μια μαμά πλήρους απασχόλησης»

Η απάντηση είναι πάντα η ίδια, και την λέω με όλη μου την ψυχή:
«Είμαι μαμά. Μαμά πλήρους απασχόλησης. Και είμαι περήφανη γι’ αυτό!»

«Μάνα, σε ευχαριστώ για την αγάπη που μου είχες, πριν με φέρεις καν στο κόσμο»

Υπάρχει μια αγάπη που προηγείται ακόμη και της πρώτης μας ανάσας... Μια αγάπη που γεννιέται μέσα στο σώμα της γυναίκας, φωλιάζει στην καρδιά της και μας περιμένει πριν καν υπάρξουμε: η αγάπη της μάνας μας

«Μάνα: μια ατελείωτη αυτοθυσία μα συνάμα και η σπουδαιότερη αρετή...»

Για όλες εκείνες που δίνουν τα πάντα, χωρίς ποτέ να ζητούν τίποτα πίσω: τις πραγματικές μάνες!

«Τα χρόνια περνούν κι αντί να ερχόμαστε πιο κοντά με τον άντρα μου, απομακρυνόμαστε…»

Μερικές φορές, η φθορά έρχεται ήσυχα, σχεδόν ευγενικά, κι ας αγαπιέστε ακόμα.

«Όταν κριτικάρεις το παιδί σου, δεν σταματά να αγαπά εσένα αλλά τον εαυτό του»

Αντί να βελτιώνεται με την κριτική, μαθαίνει να μισεί τον εαυτό του...

Απόρρητο
v