Ο θάνατος είναι ένα δύσκολο κεφάλαιο από μόνος του. Πόσο, μάλλον, εάν πρόκειται για τον θάνατο ενός γονιού... Ακόμα και τότε, όμως, πρέπει να κοιτάμε μπροστά.
Γάμος και Σχέσεις
Αγαπητοί/ές αναγνώστες/ριες,
Σας καλωσορίζουμε στη στήλη μας και σας ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας. Σκοπός μας είναι η περιήγησή σας εδώ και η αποστολή ερωτημάτων να είναι ωφέλιμη για εσάς και να αποτελέσει κίνητρο για τη γόνιμη επεξεργασία των δυσκολιών σας. Επιθυμούμε να αποτελέσει έναν "τόπο" μοιράσματος προβληματισμών και σκέψεων, ωστόσο να θυμάστε ότι δεν υποκαθιστά τη δια ζώσης συνεργασία με ειδικό ψυχικής υγείας, ούτε προσφέρει λύσεις σε όσα σας προβληματίζουν.
Καλή περιήγηση,
Αγγελική Κολοκυθά
Είμαι 19 και ο σύντροφός μου 22. Από τότε που ανακοινώσαμε στην μητέρα του πως θέλουμε να συγκατοικήσουμε, δεν θέλει να με βλέπει... Τί να κάνω;
Ο άντρας μου δεν μου έχει εμπιστοσύνη. Τι μπορώ να κάνω για να την ξανακερδίσω;
Έχω πάρει διαζύγιο εδώ και 5 χρόνια και από τότε δεν έχω ξανακάνει σχέση. Μήπως κάνω κάτι λάθος και είμαι απόμακρη με τους άντρες;
Η πεθερά μου μπαίνει συνέχεια ανάμεσα σε μένα και τον άντρα μου, ενώ επεμβαίνει έντονα και στην ανατροφή του παιδιού μας. Με τον σύζυγό μου συζητάμε ήδη για διαζύγιο. Τι να κάνω;
Μετά τη γέννηση της κόρης μας έχουμε απομακρυνθεί τελείως με τον σύζυγό μου σε όλους τους τομείς. Δεν υπάρχει όρεξη και από τις δυο πλευρές και δεν ξέρω τι να κάνω.
Ήμουν παντρεμένη 31 χρόνια αλλά χωρίσαμε γιατί ο πρώην σύζυγός μου γνώρισε μια άλλη γυναίκα. Πλέον είμαι ερωτευμένη με έναν άντρα 10 χρόνια μικρότερό μου. Δεν ξέρω τι να κάνω...
Κάθε φορά που συζητάμε κάτι με τον άντρα μου, καταλήγουμε σε καυγάδες. Φωνάζει μπροστά στα παιδιά και σ' εμένα και δεν ξέρω τι άλλο να κάνω...
Ο σύζυγός μου δεν θέλει να έχω σχέσεις με τους γονείς μου γιατί είναι παρεμβατικοί. Νιώθω πως είμαι μοιρασμένη στα δύο. Τι να κάνω;
Μετά τη γέννηση του πρώτου μας παιδιού, έχουμε απομακρυνθεί με τον άντρα μου και τσακωνόμαστε συχνά. Τον αγαπώ, όμως, και τον θέλω στη ζωή μου. Τι να κάνω;
