Μια 80χρονη γυναίκα που αναλογίζεται τα χρόνια που μεγάλωνε τα παιδιά της, μιλάει για όλα όσα θα έκανε διαφορετικά.
Ψυχολογία
Ξαγρυπνάς τη νύχτα ενώ θέλεις απεγνωσμένα να κοιμηθείς γιατί ανησυχείς για το μωρό σου.
Θέλω πάντα να θυμάσαι ότι στη ζωή σου υπάρχει η μαμά σου που σε αγαπάει.
Όταν κάποιος σου λέει «κάθεσαι όλη μέρα», σφίγεις τα δόντια από θυμό
«Παρόλο που δεν το άκουσες από κανέναν σήμερα θα στο πω εγώ: τα πάς περίφημα! Είσαι μοναδική και όλοι σε χρειάζονται»
Ξέρουμε καλά πως δεν μπουσουλάνε όλα τα παιδιά στο ίδιο χρονικό σημείο ούτε, φυσικά, μιλάνε σε μια προκαθορισμένη ηλικία...
Κουράστηκα να ακούω από όλους ότι εμείς οι μαμάδες έχουμε υπερδυνάμεις και τα καταφέρνουμε όλα. Είμαστε απλώς άνθρωποι.
«Είσαι το πολυτιμότερο δώρο που χάρισε η ζωή, γι΄αυτό σου ζητώ συγγνώμη που ξεχάσα σήμερα να στο δείξω»
Από μικρό παιδί θυμάμαι τη μάνα μου να με κριτικάρει για το βάρος μου.
Έχεις δικαίωμα να θυμώσεις, να στεναχωρηθείς, να χαρείς, να κλάψεις, να γελάσεις χωρίς να ζητήσεις τον λόγο από κανέναν!
