To πιο συγκινητικό κείμενο που διαβάσαμε σήμερα...
Ψυχολογία
Πλέον μου φαίνεται απίστευτο ότι το έχω αποδεχτεί. Τότε έχασα τη γη κάτω απ' τα πόδια μου. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να το ξεπεράσω.
«Το κενό που άφησε ο θάνατος του πατέρα μου δεν θα κλείσει ποτέ, αλλά ο πεθερός μου βάζει τα δυνατά του για να πονάει λιγότερο η πληγή»
«Μόλις γεννήθηκε αυτό το πλασματάκι και το κράτησα στην αγκαλιά μου, συνειδητοποίησα ότι έγινα μαμά και εκεί έβαλα τα κλάματα»
Το ζητούμενο για μένα δεν είναι να μεγαλώνουμε υπάκουα ρομποτάκια αλλά παιδιά με αυτοπεποίθηση που ξέρουν να σέβονται.
Ένιωσα δυνατή και ολοκληρωμένη!
«Σ’ αγαπώ πολύ και ελπίζω να περάσουμε τη ζωή μας μαζί για όσο περισσότερο μπορούμε»
«Η αναπηρία δεν είναι επιλογή, ωστόσο η αποδοχή είναι»
«Λέει πως βαριέται τη ζωή του και πως θέλει να πεθάνει...»
Δεν υπάρχει περίπτωση να μη ταυτιστείτε με αυτά τα σκίτσα.






.jpg)





.jpg)
