Βλέπουμε πως τα παιδιά που μεγάλωσαν μ’ αυτόν τον τρόπο, ως ενήλικες είχαν περισσότερο άγχος και ήταν δύσκολο να βρουν τρόπους για να ηρεμούν.
Παιδί 1-3
Εάν το μωρό μας μπορούσε να μιλήσει, μάλλον θα έλεγε τα παρακάτω λόγια...
Κάνω όλα τα χατίρια το παιδί μου αλλά εκείνος έχει αδυναμία στον πατέρα του. Τι να κάνω;
Το πόστερ που μπορεί να σώσει ανθρώπινες ζωές!
Τον αποκαλούσαν ο «μεγαλόκαρδος γιατρός» και το έργο του ήταν τεράστιο!
Όταν ένα παιδί γελάει με την ψυχή του, ξέρουμε ότι περνάει καλά και είναι αληθινά ανέμελο, κάτι που είναι ζητούμενο για κάθε γονιό.
«Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…»
«Η αιτία της πάθησής μου οφείλεται σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες, να ξέρεις δεν φταίω εγώ.»
Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί πως τα μικρά μας αγγελούδια είναι πανέξυπνα και σοφά;
Πώς η καθημερινότητα με το παιδί μπορεί, από πεδίο αχρείαστων μικροσυγκρούσεων, να γίνει πεδίο διαμόρφωσης ενός υπεύθυνου και ανεξάρτητου χαρακτήρα.













