Οι γυναίκες αποφασίζουν να κάνουν όλο και πιο μεγάλες παιδί επειδή νιώθουν αβοήθητες και ανασφαλείς
.jpg)
Μητρότητα
Δεν πρόλαβε να κρατήσει το κοριτσάκι της στην αγκαλιά της, αλλά θα είναι για πάντα δίπλα του από κει ψηλά...
Αυτό θα πει «αφοσίωση στη δουλειά»! Τελικά γέννησε ένα υπέροχο αγοράκι!
Δεν είναι ότι δεν τα κάνει σωστά - είναι ότι δεν τα κάνει... όπως εγώ!
Η απάντηση είναι πάντα η ίδια, και την λέω με όλη μου την ψυχή:
«Είμαι μαμά. Μαμά πλήρους απασχόλησης. Και είμαι περήφανη γι’ αυτό!»
Όσο και να λες πως δεν πρέπει να το πάρεις προσωπικά, σου ραγίζει την καρδιά...
Πριν ανοίξεις το στόμα σου για να κρίνεις τη μαμά σου αυστηρά, σκέψου πόσο πόνεσε, πόσα δάκρυα έριξε, πόσες θυσίες έκανε για σένα...
Στην Ελλάδα του 2025, η ερώτηση δεν είναι πια ρητορική: Ποιος μεγαλώνει τα παιδιά μας; Οι γονείς ή… οι γιαγιάδες;
Υπάρχει μια αγάπη που προηγείται ακόμη και της πρώτης μας ανάσας... Μια αγάπη που γεννιέται μέσα στο σώμα της γυναίκας, φωλιάζει στην καρδιά της και μας περιμένει πριν καν υπάρξουμε: η αγάπη της μάνας μας
«Με τον θηλασμό έμαθα να έχω υπομονή. Να μην τα παρατάω. Να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό ακόμα και όταν οι δυνάμεις μου έμοιαζαν να τελειώνουν»
