Δεν γίνεται μια ζωή οι γιαγιάδες να είναι... στις υπηρεσίες μας!
.jpg)
Προσωπικές μαρτυρίες
«Όταν έχασα τη μητέρα μου, ένιωσα ένα κενό. Και μέσα σε αυτό το κενό, άρχισα να βλέπω αλλιώς τα δικά μου παιδιά»
«Εκεί όπου κάποτε γελούσαμε, συζητούσαμε και διαφωνούσαμε με πάθος, τώρα επικρατεί μια σιωπή που δεν μου είναι καθόλου οικεία»
Θα έρθει η στιγμή που θα ανοίξουν τα φτερά τους και θα φύγουν. Κι αυτή η στιγμή, είναι πιο κοντά απ' όσο νομίζεις...
«Κάθε φορά που σκέφτομαι τη μέρα που ο γιος μου ανακοίνωσε ότι παντρεύεται, νιώθω ένα μούδιασμα που ακόμα δεν έχει φύγει»
Η ιστορία μιας γυναίκας που μεγάλωσε στη σκιά του αδελφού της δείχνει πόσο βαθιά μπορούν να χαραχτούν τέτοιες εμπειρίες στην αυτοεκτίμηση ενός ανθρώπου
Ο άντρας της της δείχνει κάθε μέρα τις παλιές φωτογραφίες τους για να της θυμίζει ότι είναι παντρεμένοι!
«Εκεί που ήταν ένα μωρό που χωρούσε στην αγκαλιά μου, τώρα στέκεται ένα παιδί που κάνει βήματα προς τον κόσμο μόνο του»
Το όνειρο της ζωής της ήταν να γίνει μανούλα και το πραγματοποίησε!
«Όσο μεγαλώνω, τόσο γίνομαι σαν τη μαμά μου. Και αντί να με φοβίζει, με γαληνεύει. Γιατί τώρα ξέρω τι σημαίνει να είσαι μαμά»
